tim's klas groep 1.jpg
"Hoe gaan we dat doen?" dacht ik toen we in Oktober 2018, een dag voor de herfstvakantie de diagnose bij onze 4 jarige Tim was gesteld.

Ik weet niet wat jullie hebben gedaan toen je net de diagnose kreeg, maar zowel mijn lief als ik zelf zaten uren achter het internet...informatie zoeken... Want wat kwamen wij in een nieuwe wereld terecht! 

Al snel kwamen we uit bij de website Zorgeloos met diabetes naar school. Daar konden we alle informatie vinden die wij zochten. En die konden wij ook aan school geven! Na de diagnose had ik al direct een mail naar de directrice en locatieleider van onze school gestuurd met daarin de mededeling dat Tim diabetes type1 heeft, en dat we daarom na de herfstvakantie even met elkaar moesten gaan zitten om een en ander te bespreken. 

Toen ik na de vakantie onze locatieleider aansprak, schoot hij gelijk in " zijn achteruit" en gaf meteen aan dat school geen medische handelingen mag doen! Daarop kon ik direct ( dankzij deze website) reageren met de mededeling dat dat niet zo is in het geval van diabetes, maar dat we dat wel verder zouden bespreken tijdens onze afspraak die we een week later gepland hadden staan. 

Tijdens die afspraak waarbij de directrice, IB-er, locatieleider en wijzelf aanwezig waren, werd er eerst goed naar ons verhaal geluisterd. Dit mede door alle info over wat een school wel of niet mag doen die we op deze site hadden gevonden. Dit hielp ons om dit duidelijk en overtuigend doen. En wat een mazzel! De directrice bleek zwangerschapssuiker te hebben gehad. Ze was dus bekend met bloedwaarden, hypo's, hypers en insuline!  Zij gaf direct aan dat ze zeker bereid waren om mee te werken. Wel vertelde ze dat ze eerst contact moest opnemen met het bestuur van de stichting waar onze school onder valt om te horen wat het beleid binnen de stichting was. 

Binnen 2 dagen kregen we al een mail van de directrice met daarin positief nieuws: de leerkrachten/ medewerkers van de school mochten Tim insuline inspuiten. Uiteraard pas nadat de diabetes verpleegkundige ze uitleg had gegeven en geautoriseerd had. 

Wat waren wij blij!! En JA...natuurlijk heb ik de locatie leider nog eens aangekeken met een blik van "zie je wel" het mag WEL! Voortaan eerst jezelf inlezen voordat je roept dat iets niet mag ;-).... 

Wordt vervolgd.

 

Esther Prins zal dit jaar regelmatig bloggen over hoe zij stapje voor stapje samen met school voor haar 4-jarige zoon Tim aan een diabetesvriendelijk klimaat werkt. Je kan Esther ook volgen via Instagram op @timlifewithdiabetic.